Przejdź do głównej zawartości

Praca Nowej Ery




Oto dalsza czesc cennej wiedzy Jarosława Ziółkowskiego:   

Praca Nowej Ery służy Nam, jak i każdej żywej istocie. To tworzenie od siebie, to wyraz swojego wnętrza, swojej pasji, ciekawości. To robienie tego, co daje Nam radość, co jest wyrazem naszych talentów, potencjałów. To nie działanie wbrew sobie, z obowiązku. To tworzenie z wielką radością wnoszące harmonię w życie wszystkich istot na Ziemi, w życie całości. To nauka, samopoznanie, to misja, to tworzenie z miłością dla całości. To wprowadzanie coraz większej harmonii i piękna.

 Fragment książki Jarosława Ziółkowskiego „Cywilizacja Nowej Ery

„ ...W naszych obecnych czasach, w Nowej Erze, zanim wybierzemy pracę, zastanawiamy się, czy służy ona wszystkim istotom, czy służy ona całości, całej naszej Cywilizacji. My wiemy, że to, co robimy innym, robimy i sobie. My wiemy, że każdy odczuwa skutki naszych postępowań. Iż po prostu jesteśmy wspólnym organizmem. Tak więc, gdy wybieramy pracę, myślimy głównie o tym, aby dawała Nam radość, aby była wyrazem Nas samych, naszych talentów. Z drugiej strony, aby wnosiła harmonię, radość, miłość wobec wszystkich istot. Szanujemy każdą istotę. Każda istota jest dla Nas ważna. Nikt nie jest ważniejszy, czy gorszy. U Nas nie ma wybrańców. Wszyscy są wspaniali. Nasza praca służy po prostu każdemu, każdej istocie. Wszystkim ludziom, zwierzętom, roślinom, kamieniom, wodzie, całej naturze, środowisku, całej Ziemi. Gdyby jakaś praca komuś nie służyła, gdyby choćby krzywdziła tylko garstkę żywych istot, i tak się jej nie podejmiemy. Jesteśmy po prostu potężną fontanną, wielkim wodospadem miłości...”

 Kryteria Pracy Nowej Ery:
 1. Praca wnosząca harmonię, ład w życie każdej istoty na Ziemi.
2. Praca dająca radość i zadowolenie Nam, jak i wszystkim żywym istotom.
3. Praca jako pasja, zabawa, nauka.
4. Praca jako wyraz tego, co tak najbardziej chcemy w życiu robić, to, co najlepiej potrafimy robić i służy każdemu.
5. Praca nie jako obowiązek, przymus, czy tylko zarobek, czy to, czego nie chce się robić.
6. Praca jako wyraz swoich talentów, marzeń, tego, co się chce w życiu robić, co się chce poznać, zgłębić.
7. Praca jako wyraz miłości wobec siebie, wobec całej Ziemi i wszystkich istot ją zamieszkujących.

Przykłady jako inspiracja:
 
*Prowadzenie sklepu ze zdrową żywnością.
*Budownictwo ekologiczne (z gliny, piasku, słomy, kamieni, drewna).
*Pisanie książek o radości, miłości, o optymistycznych wizjach przyszłości.
*Projektowanie, budowanie piramid w miastach, podnoszących wibrację otoczenia.
*Tworzenie ogrodów ekologicznych bez używania chemii, projektowanie terenów zieleni, sadzenie wielogatunkowych lasów.
*Tworzenie urządzeń, wynalazków, silników niezanieczyszczających środowisko.
*Tworzenie i prowadzenie szkoły bez ocen, przymusu, siania lęku, kładącej nacisk na samodzielne dochodzenie do wniosków, odkrywanie nowych możliwości (Szkoły Nowej Ery).
*Tworzenie filmów i innych dzieł sztuki (Sztuka Nowej Ery) inspirujących do tworzenia piękna, do radości, życia w zgodzie ze sobą.
*Prowadzenie sklepików z sokami owocowymi i warzywnymi robionymi na miejscu.
*Produkcja materiałów, urządzeń, przedmiotów itp. przyjaznych środowisku, przyrodzie, ludziom (dbanie o czystość wód, powietrza, gleb).
*Produkcja energii (elektrycznej, cieplnej) dla ludzi w oparciu o alternatywne źródła energii, służąca przyrodzie jak i ludziom. Niebędąca źródłem zanieczyszczeń. Dążenie do darmowej energii.
*Sprzedawanie i rozprowadzanie kolektorów słonecznych i innych wynalazków niezanieczyszczających środowisko.
*Uprawa żywności w oparciu o nawozy organiczne, bez używania chemii zatruwającej środowisko i żywność (z myślą o zdrowiu ludzi).
*Tworzenie produktów spożywczych bez chemii zatruwającej ludzki organizm.
*Prowadzenie przetwórni odpadów i śmieci na materiały użyteczne.
*Tworzenie projektów, programów wnoszących harmonię w różne dziedziny życia ludzkości.

Źródło: http://www.cne.com.pl/pracanowejery.html


Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Przechodząc obok piękna

„Historia prawdziwa z morałem..... SKRZYPEK NA STACJI METRA tłum. AspenTrees78 W waszyngtońskim metrze usiadł pewien człowiek i zaczął grać na skrzypcach. Był mroźy styczniowy poranek. W ciągu około 45 minut zagrał 6 utworów Bacha. Szacuje się, że w tym czasie, 1.100 ludzi przeszło przez stację metra udając się do pracy. Po upływie trzech minut pewien pan w średnim wieku zauważył, że gra jakiś muzyk. Zwolnił kroku i zatrzymał się na parę sekund, po czym pośpiesznie ruszył dalej, aby nie zakłócić swego harmonogramu dnia. Minutę później skrzypek otrzymał pierwszego dolara: jakaś kobieta rzuciła mu go do futerału i poszła sobie dalej, nie zatrzymując się. Kilka minut później jakiś człowiek oparł się o ścianę, aby posłuchać gry, ale zaraz potem spojrzał na zegarek i odszedł. Najwyraźniej był już spóźniony do pracy. Osobą, która poświęciła skrzypkowi najwięcej uwagi, był 3-letni chłopczyk. Jego matka kazała mu się pośpieszyć, ale chłopczyk zatrzymał się, aby jeszcze spojrzeć na skrzypka...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Mój Bliźniaczy Płomień

12.09.2012 Dziennik Wzniesieniowy - Część 26  Każdy z nas go ma. Niektórzy z nas mieli szansę spotkania go za życia, choć niekoniecznie otrzymali szansę związania się z nim na cały okres ziemskich doświadczeń. Tak było ze mną. Ocieraliśmy się o siebie przez wiele lat okresu młodości. Dzisiaj wiem, że była to moja pierwsza, prawdziwa i jedyna miłość. Fale naszej bliskości zauraczały mnie. Czułam w jego obecności coś nadzwyczajnego, nieokreślonego. Ogromne przyciąganie, pełne ufności i miłości. Jako młoda osoba nie umiałam w tamtych czasach uświadomić sobie wielkości tego zjawiska. Nasze bycie razem, chwile rozkosznej intymności, cudowna przyjaźń duchowa, rozstania, powroty. Towarzyszły nam mocne wpływy dualizmu, mieszanka miłości i bólu rozstań, mieszanka miłości i lęku utraty, braku akceptacji, odrzucenia. Nasze fizyczne drogi rozeszły się. Ale duchowe nigdy. Oboje krążyliśmy myślami wokół nas. Niejednokrotnie wracałam myślami do niego nie wiedząc, że z jego strony odby...
65 komentarzy
Czytaj więcej

Alchemia i życie holistyczne

Życie holistyczne oznacza łączenie wielu aspektów dobrego samopoczucia w celu kultywowania zrównoważonego i harmonijnego stylu życia. Można to osiągnąć poprzez praktykowanie pozytywnego myślenia, wyrażanie wdzięczności, utrzymywanie silnych więzi z innymi i odgradzanie się od negatywnej energii. Wielu terapeutów i zielarzy cechuje lub cechowała holistyka i duchowość. Do jednych z nich zalicza się angielski lekarz Dr. Edward Bach (1886-1936), który uważał występowanie choroby za narzędzie, za pomocą którego dusza uświadamia nam nieprawidłowy rozwój naszej osobowości. Jego zdaniem ​​ wiele chorób rozwija się z powodu negatywnych uczuć, nastrojów i sposobów myślenia. Remediów szukał w naturze, wykorzystując dziko rosnące rośliny i drzewa oraz wodę skalną. Poprzez swój wysoki stopień empatii i intuicji rozpoznał wpływ 38 koncentratów kwiatowych i wody źródlanej na psychikę człowieka. Jego esencje, które od tego czasu są stosowane, mają delikatny i trwały efekt w leczeniu zaburzeń rów...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej