Pierwsze spotkanie

6. sierpnia 2012 
Dziennik Wzniesieniowy - Część 6

Mój pierwszy w życiu fizyczny kontakt ze słońcem. Nigdy przedtem to się nie zdarzyło. Rano, wychodząc na taras na powitanie dnia, witam także słońce. Podchodzę na nasłonecznionej części tarasu do miejsca, gdzie ono świeci w całej swojej okazałości i z zamkniętymi oczami uśmiecham się do niego, wdychając tą cudowną energię jego ciepełka i oddając mu wydechem moją Miłość. Dzisiaj było jednak innaczej. Idąc na wschodnią część tarasu, nagle zaczęłam się słońcu przyglądać! Patrzyłam wprost na jego tarczę tak, jak się patrzy w nocy na pełnię księżyca. Dzisiaj zaskoczył mnie fakt, że nie spuszczałam ze słońca oczu. Jego oślepiającą żółtą tarczę przysłoniła inna, zewnętrzna, matowa tarcza, jakby piłeczka pimpongowa tak, że mogłam na nie patrzeć dłuższą chwilę. Ta tarcza przesuwała się od czasu do czasu odrobinkę, ukazując rozgrzane do białości, sypiące złotem słońce. Widziałam ogromną dynamikę wokół niego. Spirale, wirujące wokół niego naprzemian w lewo i w prawo, odśrodkowe promieniowanie coraz bardziej powiększających się żółto- pomarańczowych kręgów. Także samo słońce nie było statyczne, tylko w całej okazałości objawiało swoją żywą, ognistą sferę.

Mogłam się temu widowisku przyglądać bez końca, ale „rozsądek” wziął górę. W obawie przed zaślepieniem albo innymi konsekwencjami (bóle głowy, zawroty etc.) zakończyłam tą obserwację po 2-3  minutach. Była godzina 7 rano, wschód słońca nastąpił półtora godziny wcześniej.